Shkruan Spartak Ngjela
Dëshira të humbura dhe premtime që nuk u mbajtën kurrë: kjo është politika shqiptare që nga vitit 1992 e deri më sot.
Shteti në Shqipëri është në një ecje me sy mbyllur, por që ka shpëtuar, sepse ka qenë rruga e drejtë.
E pra, asgjë nuk ka bërë politika shqiptare në këta tridhjetë vitet e fundit për unifikimin e shqiptarisë, në një kohë që ka pasur dhe ka në dispozicion historike dy shtete shqiptare Shqipërinë dhe Kosovën.
Përkundrazi, kjo politikë vetëm ka krijuar konfuzion antikombëtar dhe ka shkatërruar: ka prishur 500 uzina dhe fabrika, por nga Beogradi morrëm vesh se këto fabrika dhe uzina të shkaktuara kanë autor ish presidentin Sali Berisha, ne vitet 1992 – 1996.
Turp historik! Dhe Saliu flet ende si një hero. Por ja që e “tradhtoi” Beogradi i tij.
Atëherë çdo të bëhet me këtë individ?
Sali Berisha është në proces penal i akuzuar për korrupsion.
E pra a do të dënohet?
Ajo është çështje e gjykatës, por, po u dënua, a mos do të hidhërohet Beogradi?!
Jo mo, nuk hidhërohet Beogradi, sepse Beogradi ka në politikën shqiptare ende përkrahësit e vet antishqiptarë.
Atëherë?
Asgjë, sepse Beogradi dihet që ka qenë dhe është pushtues territoresh shqiptare, por Kosovën ne e çliruam me UÇK dhe me Amerikën, dhe tani Kosava është shteti i dytë shqiptar në Evropë.
Por sigurisht që ky është një sukses i madh historik i shqiptarisë kundër pushtuesve shekullorë të trojeve shqiptare. Prandaj tani neve na mbetet vetëm arsyeja jonë shqiptare, politike dhe kombëtare, që të nxjerrim sa më shpejt doktrinën tonë të bashkëpunimit ekonomiko-politik midis Kosovës dhe Shqipërisë.
Të shohim se çfarë do të bëjë kryeministri dhe presidentja e Kosovës, sepse Shqipëria ende nuk e ka në Tiranë një kryeministër që të jetë mbështetës me nivel të lartë patriotik dhe intelektual, i çështjes kombëtare të shqiptarisë në Gadishullin e Ballkanit.
